Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Η αύξηση του ποσοστού των υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων όλων των ηλικιών αποτελεί ένα κύριο πρόβλημα της δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς τα τελευταία χρόνια παίρνει επιδημικές διαστάσεις. Είναι γνωστή η συσχέτιση της παχυσαρκίας με το πλήρες Μεταβολικό Σύνδρομο, δηλαδή μια ομάδα μεταβολικών διαταραχών (αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, υπεργλυκαιμία, κεντρικού τύπου παχυσαρκία ) που δρουν συνεργικά στην μακροπρόθεσμη ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Όμως, τα υπέρβαρα-παχύσαρκα παιδιά κινδυνεύουν να παραμείνουν παχύσαρκοι ενήλικες και να εμφανίσουν σε μικρότερη ηλικία το πλήρες Μεταβολικό Σύνδρομο και τις επιπλοκές του.

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Το κοινό κρυολόγημα είναι ο λόγος που στέλνει τα παιδιά στο ιατρείο 6 με 10 φορές τον χρόνο. Υπολογίζεται ότι μέχρι να ενηλικιωθούν εμφανίζουν κατά μέσο όρο περισσότερα από 50 επεισόδια κρυολογήματος.Aντίθετα με το τι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, το κοινό κρυολόγημα δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την γρίπη, αν και τα συμπτώματα και των δύο ασθενειών μοιάζουν σε κάποια σημεία.
Υπάρχουν περισσότεροι από 200 διαφορετικούς ιούς που μπορεί να ευθύνονται για ένα κρυολόγημα, ενώ για την γρίπη ευθύνονται ο Α και ο Β. Διάφορες ομάδες ιών ονομάζονται εντεροϊοί, ρινοϊοι και άλλοι, που ευθύνονται για το κρυολόγημα.

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Συχνότατο αίτιο νοσηρότητας τους καλοκαιρινούς μήνες στην παιδική ηλικία είναι η οξεία γαστρεντερίτιδα που οφείλεται είτε σε ιούς είτε σε μικρόβια οπότε και εκδηλώνεται με σοβαρότερη μορφή. Κλινική εκδήλωση αποτελούν η ναυτία , έμετοι, διάρροια, κοιλιακός πόνος, πυρετός, πονοκέφαλος, κακουχία κλπ. Ως διάρροια καθορίζονται 3 ή περισσότερες διαρροικές κενώσεις ημερησίως ( χαλαρές,υδαρείς ή βλεννώδεις με ή χωρίς πρόσμιξη αίματος).

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη

Όταν μιλάμε για τη σχέση ενός παιδιού, βρέφους ή μεγαλύτερου με κάποιο σημαντικό-έξω από την οικογενειακή ζωή του ατόμο-όπως είναι ο παιδίατρος, πρέπει να συμπεριλάβουμε στη σχέση αυτή και τους γονείς του.
Το παιδί όταν είναι μικρό και δεν μιλάει δεν είναι σε θέση να μας δώσει να καταλάβουμε το πρόβλημά του. Αν είναι μεγαλύτερο πολλές φορές οι φαντασιώσεις του μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα τον παιδίατρο. Γι αυτό και στις δύο περιπτώσεις ο κρίκος επικοινωνίας ανάμεσα στο παιδί και στον παιδίατερο είναι οι γονείς που θα είναι οι διερμηνείς - θα λέγαμε- του άγνωστου κόσμου του.

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη

Οικογένεια και Περιβάλλον

Πόσο συχνά είναι τα νεοπλασμαστικά νοσήματα στα παιδιά;

Τα νεοπλασματικά νοσήματα δεν είναι ιδιαίτερα συνήθη στα παιδιά. Υπολογίζεται oτι κατ' έτος και σε έναν πληθυσμό 100.000 παιδιών ηλικίας 0-15 ετών, θα έχουμε 15 νέες περιπτώσεις. Απο αυτές, το 50% περίπου είναι συμπαγείς Ογκοι (Νεφρο-Νευροβλαστώματα, όγκοι Εγκεφάλου, Σαρκώματα κ.α) και το άλλο 50% Αιματολογικές νεοπλασίες, δηλαδή Λευχαιμίες (35%) και Λεμφώματα (15%), Hodgkin's και μη Ηodgkin's (NHL).
Διαφορές επίπτωσης καθ' ηλικίαν υπάρχουν. Π.χ. οι Λευχαιμίες είναι συχνότερες μεταξύ παιδιών 2-6 ετών ενώ τα Λεμφώματα και κυρίως τα Hodgkin's, εμφανίζονται στα μεγαλύτερα παιδιά, κατά την εφηβεία.