Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Εδώ και πολλά χρόνια,  ο εκφοβισμός και η βία που αναπτύσσεται μεταξύ των μαθητών του σχολείου απασχολεί ιδιαίτερα τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Το κοινωνικό αυτό φαινόμενο, έχει αρχίσει να παρατηρείται και στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία σύμφωνα με έρευνες που διεξάγονται σε σχολεία της χώρας και αυξάνεται διαρκώς.Στην χώρα μας, το φαινόμενο του εκφοβισμού και της βίας στα σχολεία, είναι υπαρκτό και αρκετά διαδεδομένο με ποσοστό 10%-15% των μαθητών δημοτικού και γυμνασίου να πέφτουν θύματα διαφόρων μορφών βίας στο σχολείο. Οι θήτες, οι μαθητές δηλαδή που ασκούν βία, υπολογίζεται να ξεπερνούν το 5% του συνόλου των μαθητών

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Αγαπητοί φίλοι,Για το θέμα μας, απαραίτητο είναι να αναζητήσουμε πρώτα την επίδραση της επαγγελματικής δραστηριότητας της μητέρας στην διαδικασία της διαπαιδαγώγησης του παιδιού. Προέχει να καθορίσουμε την έννοια της διαπαιδαγώγησης, η οποία είναι η σωστή σωματική και διανοητική ανάπτυξη, με εξέχοντα ρόλο την κανονική εξέλιξη της προσωπικότητας. Συνεπώς δεν είναι μόνο η φροντίδα για την υγεία και την εκπαίδευση του παιδιού αλλά και η κάλυψη των συναισθηματικών αναγκών αυτού. Τον ρόλο αυτό επωμίζονται οι γονείς και κυρίως η μητέρα στην βρεφική και παιδική ηλικία. Η επαγγελματική δραστηριότητα κατά αρχήν περιορίζει χρονικά την παρουσία και επικοινωνία, λεκτικά και συναισθηματικά, σ’ αυτήν την δυαδική σχέση

Eπιμέλεια: Εύα Ντελιδάκη
Θα προβάλλω εξ’ αρχής ένα αξίωμα: η οικογένεια παραμένει ότι καλύτερο για την ανατροφή του παιδιού, διότι κατ’ αρχήν χρειάζεται μια γυναίκα και ένας άνδρας για να υπάρξει ένα παιδί, παρ’ όλο που η επιστήμη έχει φθάσει, με τη δωρεά σπέρματος και το δανεισμό μήτρας, πέραν της φαντασία, πιο απλά χρειάζεται ένα ωάριο και ένα σπερματοζωάριο και εδώ πάλι θα έχετε αντίρρηση: κλωνοποίηση.Όμως μια συλλογική και μηχανοποιημένη παραγωγή είναι ότι καλύτερο για την ωοτοκία αυγών που θα φαγωθούν και όχι παιδιών που θα μεγαλώσουν και θα εξανθρωπιστούν, δηλ. θα μιλήσουν, θα σκεφτούν και θα αισθανθούν.Το παιδί για να υπάρξει ως ανθρώπινο ον, δεν χρειάζεται έναν άντρα και μια γυναίκα αλλά ένα πατέρα και μια μητέρα

Eπιμέλεια: Χρύσα Παππά
Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και τις ικανότητες τους, αν εσείς τα ενθαρρύνετε προς αυτή την κατεύθυνση. Πράγμα εύκολο, αν η συμπεριφορά σας διαπνέεται από μια θετική στάση.Μια από τις σημαντικότερες δυνατότητες που έχουμε για να βελτιώσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά είναι η ενθάρρυνση.  Η ενθάρρυνση είναι η διαδικασία κατά την οποία συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στα θετικά σημεία των παιδιών μας, για να τους καλλιεργήσουμε την αυτοπεποίθηση και την εκτίμηση στον εαυτό τους. Η ενθάρρυνση βοηθάει τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους και στις ικανότητες τους. Οι γονείς που ενθαρρύνουν, βοηθούν τα παιδιά τους να δεχθούν τα λάθη τους και να μάθουν από αυτά. Τα βοηθούν να καλλιεργήσουν το θάρρος να μην είναι τέλεια.

Eπιμέλεια: Χρύσα Παππά
Είναι γεγονός ότι σήμερα τα παιδιά μεγαλώνουν πολύ διαφορετικά από ότι άλλοτε. Οι συνθήκες και οι ισορροπίες αλλάζουν, με αποτέλεσμα οι γονείς να νιώθουν χαμένοι και τα παιδιά να μεγαλώνουν κάπως…τυχαία. Αυτό ,όμως, δεν είναι μη αναστρέψιμο, αρκεί ο καθένας να ξέρει τη θέση του.Μερικοί γονείς δυσκολεύονται να καθοδηγήσουν τα παιδιά τους. Η εγκληματικότητα και οι εγκυμοσύνες στους ανηλίκους, είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Η νεανική εγκληματικότητα, η κατάθλιψη και οι αυτοκτονίες ανηλίκων, καθώς και η πλατιά διαδεδομένη κατάχρηση ναρκωτικών και οινοπνεύματος αποτελούν σοβαρά προβλήματα. Είναι φανερό πως πολλά παιδιά δεν έχουν μάθει πώς να φέρονται και πώς να αντιδρούν μεταξύ τους και απέναντι στους γονείς τους. Οι αξίες τους δεν είναι αυτές της ευρύτερης κοινότητας. Πως έγινε αυτό;